Veel mensen weten inmiddels wat ADHD is. ADD is het wat minder bekende broertje van deze aandoening. In dit artikel zet ik uiteen wat ADD is en hoe je er het beste mee om kunt gaan.

ADD staat voor Attention Deficit Disorder. Met andere woorden dus een aandoening die er voor zorgt dat je je moeilijk kunt concentreren. Mensen met ADD zijn dan ook vaak slordig, kunnen zich moeilijk concentreren en hebben moeite om hoofd- en bijzaken te onderscheiden.

In dit artikel leg ik eerst uit wat ADD is. Daarbij beschrijf ik hoe we ADD diagnosticeren bij kinderen en bij volwassenen. Daarnaast kijk ik naar de mogelijkheden om ADD te behandelen, om af te sluiten met een paar praktische tips voor mensen die ADD hebben.

Training en Coaching
Ben je op zoek naar begeleiding bij het omgaan met je ADD? Depsycholoog.nl werkt samen met coach Margo Matse. Lees via onderstaande links meer over de mogelijkheden om deel te nemen aan de ADD-training of een coachinstraject.

 

ADD Training | ADD Coaching

Wat is ADD?

De meeste mensen kennen ADHD wel. Ze stellen zich daar vooral bij voor dat mensen heel druk zijn. De aandoening is ook wel bekend als Alle Dagen Heel Druk. Dat dekt de lading echter niet volledig.

De afkorting staat voor:

Attention (aandacht)
Deficit (gebrek aan)
Hyperactivity (hyperactiviteit)
Disorder (Aandoening)

Vrij vertaald dus een aandoening waarbij er gebrek aan aandacht is en hyperactiviteit.

ADD is ADHD zonder de hyperactiviteit. Er is dus vooral sprake van een gebrekkige aandacht. Dat wil niet zeggen dat mensen nergens op letten en maar wat zitten te slapen, maar dat ze hun aandacht moeilijk kunnen focussen. Ze kunnen bijzaken moeilijk scheiden van hoofdzaken bijvoorbeeld.

In sommige situaties kan het van pas komen dat iemand ADD heeft. In andere situaties staat het je presteren juist weer erg in de weg. Veel mensen met ADD-klachten zoeken hier dan ook behandeling voor.

ADD symptomen

Psychologische aandoeningen staan in de psychologie beschreven in het handboek van psychologische aandoeningen. De DSM IV. ADD staat daarin als volgt beschreven:

Van de onderstaande negen kenmerken, is er sprake van in ieder geval zes. Deze moeten al minimaal een half jaar spelen en niet verklaarbaar zijn door jeugdigheid of onvolwassenheid.

  • Let vaak niet goed op de details van een opdracht. Maakt veel fouten.
  • Heeft moeite om de aandacht bij het werk te houden. Is gemakkelijk afgeleid.
  • Vind het moeilijk om de aandacht bij een gesprek te houden. Lijkt af en toe niet te luisteren.
  • Organiseren van activiteiten is moeilijk
  • Gaat taken die langdurige geestelijke inspanning vergen uit de weg. Begint er niet of veel te laat aan.
  • Raak gemakkelijk dingen kwijt.
  • Is vergeetachtig
  • Wordt gemakkelijk afgeleid door uitwendige prikkels.


Aan de afmetingen van de DSM kun je wel zien dat de beschrijving van elke aandoening nogal uitgebreid kan zijn.

Aan de afmetingen van de DSM kun je wel zien dat de beschrijving van elke aandoening nogal uitgebreid kan zijn.

Hierbij is het belangrijk dat deze symptomen al aanwezig waren voor het zevende jaar. Daarnaast moeten ze op meerdere terreinen aanwezig zijn. Dus zowel op het werk als in de klas bijvoorbeeld.

Het kan ook zijn dat bovenstaande factoren verklaard kunnen worden door andere aandoeningen. Iemand die zwaar depressief is, vindt het bijvoorbeeld ook vaak moeilijk om zijn aandacht erbij te houden. Je zult een psycholoog nodig hebben om uit te sluiten dat er geen sprake is van een andere stoornis. Het voert hier namelijk te ver om alle andere diagnoses te bespreken.

Tot slot is er pas sprake van ADD als er geen sprake is van Hyperactiviteit en/of impulsiviteit. Dit kun je herkennen aan zaken als:

  • Beweeglijk en onrustig zijn
  • Veel praten
  • Bewegen in situaties waarin het verwacht wordt dat je stil staat

Hyperactiviteit is over het algemeen niet iets wat je gemakkelijk over het hoofd ziet, toch is er een specialist nodig om zeker te weten of er sprake is van ADD of ADHD.

ADD bij volwassenen

Voor volwassenen gelden de bovenstaande symptomen. Als je hier dus aan voldoet, kan het zijn dat je ADD hebt. Als je dat nu pas vaststelt, kunnen er een aantal problemen zijn ontstaan in je leven:

  • Je werkt onder je niveau. Omdat mensen met ADD zich vaak moeilijk kunnen concentreren, is een schoolse omgeving niet ideaal voor hen. ADD is echter zeker niet hetzelfde als een lage intelligentie en in drukke omgevingen blijkt dat mensen met ADD vaak juist betere beslissingen kunnen maken.
    Als je het gevoel hebt dat je ADD er de oorzaak van is dat je onder je niveau werkt, kun je op zoek gaan naar uitdagingen die rekening houden met je ADD. Daarbij kun je bijvoorbeeld denken aan ervaringsleren, maar ook aan een studie die je in je eigen tempo kunt doen.
  • Je doet aan zelfmedicatie. Mensen met ADD gebruiken vaak kalmerende drugs zoals Marihuana of alcohol om wat rustiger te worden. In sommige gevallen kan dat geen kwaad. Als het gebruik echter problematisch wordt, is het de moeite waard om te kijken of er geneesmiddelen zijn die beter helpen en minder bij-effecten hebben.
  • Je verwijt jezelf “anders” te zijn. Als je ongediagnosticeerde ADD hebt, ga je er vaak vanuit dat je hetzelfde moet kunnen als andere mensen. In de praktijk zien we dat dit gewoon niet het geval is. Mensen met ADD hebben zeker sterke kanten en als ze die verstandig inzetten kunnen ze hele goede prestaties neerzetten. Ze hebben echter ook duidelijke zwakke punten en als ze zich daar op proberen te focussen loopt het vaak niet goed af. Het is voor iedereen goed om zichzelf te leren kennen en voor ADD’ers geld dat in het bijzonder.

De diagnose van ADD is bij volwassenen dus vrij straightforward. Hou er echter wel rekening mee dat een diagnose wel het een en ander losmaakt. Bepaalde dingen vallen op zijn plaats en er komen een hoop mogelijkheden beschikbaar, maar dat vergt wel actie. Reken er dus maar op dat dat diagnose een start van je traject is en niet het eind.

ADD bij kinderen

Voor een kind is het normaal om af en toe afgeleid te zijn. De hersenen van kinderen zijn bovendien nog niet helemaal ontwikkeld, waardoor het ook moeilijk voor ze is om dingen te organiseren. Het kan daarom moeilijk zijn om ADD bij kinderen de diagnosticeren.

Bij kinderen boven de vijf is ADD echter wel degelijk te diagnosticeren. In principe gelden voor ADD bij kinderen dezelfde symptomen als voor ADD bij ouderen. Specialisten letten daarbij echter vooral op de ernst van de symptomen in vergelijking met kinderen van dezelfde leeftijd. Vragen die daarbij kunnen spelen zijn:

  • Staan de symptomen het functioneren in de weg. Staat het bijvoorbeeld de prestaties op school in de weg of de aandacht bij het sporten.
  • Zijn de symptomen langdurig aanwezig, overdreven aanwezig en overheersen ze het gedrag?
  • Komen deze symptomen vaker voor dan de symptomen die mensen van dezelfde leeftijd hebben?
  • Zijn de symptomen steeds aanwezig en niet gebonden aan een specifieke situatie?

Dat een opgroeiend kind af en toe afgeleid wordt is geen probleem. Als het echter dagelijks afgeleid is en dat al voor maanden is het een teken dat er misschien ADD speelt. En als dit het presteren op school in de weg staat, is dat ook een teken.

Ik raad aan om deze informatie vooral te gebruiken om te beslissen of je een expert in de hand neemt. Zelf ADD diagnosticeren is niet alleen heel moeilijk, maar ook vrij nutteloos. Om behandeling of medicatie te verkrijgen moet er toch altijd een diagnose van een psycholoog zijn.

Oorzaken van ADD
Voor veel ouders is het prettig om te weten dat ADD niet veroorzaakt wordt door de opvoeding of door een gebrek aan hechting. Binnen de psychologie is eigenlijk iedereen het er over eens dat ADD een biologische oorzaak heeft.

Onderzoek laat bijvoorbeeld zien dat familieleden in de omgeving van mensen met ADD ongeveer 25% kans hebben op ADD. Terwijl ADD gewoonlijk maar bij 5% van de mensen voorkomt.

Medicatie bij ADD

Wanneer je last hebt van ADD, kun je er voor kiezen om een medicijn te gebruiken om je symptomen te verlichten. Je zult dat medicijn moeten blijven nemen als je er baat van wilt hebben, want ADD is vooralsnog niet te genezen. Als je weer stopt met de medicatie zullen je symptomen dan ook al snel weer terug zijn.

Veelgebruikte geneesmiddelen zijn:
Ritalin: dit is het meest gebruikte geneesmiddel bij ADD. Bij een diagnose wordt dit over het algemeen voorgeschreven.
Concerta: dit middel geeft de werkzame stof langzamer af in je bloed. Daarom wordt er tegenwoordig ook wel voor dit middel gekozen in plaats van voor Ritalin.

Strattera, Medikinet, Dextro-amfetamine en Efexor hebben grotendeels dezelfde werking als bovenstaande medicijnen, maar andere bijwerkingen. Meestal worden dergelijke medicijnen voorgeschreven wanneer andere geneesmiddelen niet werken of onhandelbare bijwerkingen geven.

Over het algemeen is het afhankelijk van de aard van je klachten en de bijwerkingen van de medicatie hoe je de medicatie zult ervaren. Sommigen zien hun medicatie als een bevrijding en kijken nooit meer om, anderen kunnen nooit wennen aan de medicatie en kiezen er voor om deze niet te gebruiken. Ook komt het voor dat mensen medicatie inzetten op momenten dat ze het nodig hebben en er op anderen momenten voor kiezen om geen medicatie te gebruiken.

Als je met een gespecialiseerde ADD behandelaar werkt, zal deze je ook kunnen begeleiden in de zoektocht naar een goed medicijn. De effecten van de medicatie zullen dan ook vaak een onderdeel zijn van de behandeling.

Therapie bij ADD

Ook bij therapie of ADD-coaching is het belangrijk om je te beseffen dat therapie ADD niet geneest. Therapie is vooral bedoeld om je te leren omgaan met de symptomen van je ADD. Denk daarbij aan:

  • Diagnose: dit is misschien wel de belangrijkste taak van een psycholoog. Vaststellen of je nu echt last hebt van ADD of dat er iets anders speelt. Hierbij is het natuurlijk ook van groot belang om onderscheid te maken tussen ADD en ADHD.
  • Medicatie: de meeste therapeuten kunnen je geen medicijnen voorschrijven, maar ze kunnen je wel begeleiden bij het kiezen van de juiste soort en de juiste hoeveelheid.
  • Structuur aanbrengen: In het volgende deel van het artikel gaan we hier meer uitgebreid op in. Daar gaat het over bepaalde leefregels die orde op zaken stellen voor mensen met ADD.
  • Voeding en beweging: mensen met ADD zullen zich over het algemeen beter voelen wanneer ze voldoende lichaamsbeweging krijgen en de juiste voeding krijgen. Een therapeut kan je hierbij informeren en helpen bij het overschakelen naar een ander leefpatroon.

Een behandeling van ADD zal over het algemeen niet heel lang duren. Er is sprake van een begeleiding bij het invoeren van nieuwe gewoonten en veel mensen pakken dat betrekkelijk snel op.

Praktische tips voor mensen met ADD

In dit deel van het artikel baseer ik me vooral op het boek “Opgeruimd leven met ADHD”, een boek geschreven door een ADD-onderzoeker en een professioneel opruimcoach, dat veel gebruikt wordt in de behandeling van mensen met ADD.

Het leven kan behoorlijk verwarrend zijn voor iemand die ADD heeft. Je vergeet afspraken met mensen, raakt dingen kwijt en hebt er moeite mee om structuur aan te brengen in je leven. Daardoor zijn je financiën vaak niet op orde en kost het je bijvoorbeeld moeilijk om een baan te vinden waar je goed in blijft presteren.

Als je eenmaal weet dat je ADD hebt, kun je wel stappen ondernemen om hier beter mee om te gaan. Door je leven beter te organiseren en te structureren, kun je er voor zorgen dat je drukke hoofd wordt ondersteund door een rustige omgeving. In dit deel van het artikel geef ik een aantal tips om beter met je ADD om te kunnen gaan. Ik doe dat op drie gebieden:

omgaan-met-add

Strategieën: tips en trucs om meer structuur in je leven te krijgen
Steun: het handig inzetten van sociale steun
Structuur: steeds hetzelfde doen op dezelfde tijd

De driehoek heeft zoals je kunt zien als basis de structuur en steun. Als je die hebt staan, kun je gebruik gaan maken van nieuwe strategieën.

Structuur

Het is moeilijk om structuur in je leven te brengen als je ADD hebt, maar juist daarom zo noodzakelijk. Het probleem is dat mensen met ADD vaak op een heel “ADD-onvriendelijke” manier structuur proberen te brengen in hun leven. Namelijk: alles tegelijkertijd en als het niet direct lukt, stoppen ze er weer mee.

Met de volgende tips lukt het wel om structuur en goede gewoonten te implementeren:

  • Zie het als een continu proces, niet als een verandering die je ineens doorvoert
  • Voer niet ineens een gedragsverandering in, maar bouw deze stapje voor stapje op.
  • Steun het nieuwe gedrag door reminders in te bouwen. Van briefjes op de koelkast tot reminders op je telefoon. Verander deze reminders bovendien steeds, zodat ze nieuw blijven en je er niet overheen gaat kijken.
  • Het gaat sowieso een keer fout. Probeert het dan gewoon nog een keer. Geef niet op!
  • Spreek jezelf bemoedigend toe. Hou je progressie bij en herinner jezelf eraan wat je al gepresteerd hebt.

Door het aanbrengen van gewoonten, hoef je er niet steeds aan te denken (wat niet je sterkste punt is als je ADD hebt). Door met andere woorden bepaalde zaken te standaardiseren gaan ze automatisch. En wanneer het automatisch gaat, heb je ook geen last meer van je ADHD.

Steun

Als je klein bent, vraag je hulp om iets van het hoogste schap te pakken. En als je niet heel goed bent in wiskunde, volg je bijles om toch het benodigde niveau te halen. Deze voorbeelden lijken nogal voor de hand te liggen.

Mensen met ADD kunnen bepaalde dingen ook minder goed. Ook dan is het volstrekt normaal om hulp te vragen. Gebruik daarom vooral je vrienden, familie en gezin om je te helpen bij het organiseren van je leven. De volgende stappen zijn daarbij aan te raden:

  • Vertel mensen dat je ADD hebt en welke effecten dat heeft op je leven. Gebruik je ADD niet als excuus, maar wel als verklaring om daarna te zoeken naar een oplossing.
  • Zoek verschillende mensen om je te helpen met verschillende taken. Bijvoorbeeld iemand die je helpt met je financiën en iemand anders die je helpt met schoonmaken. Vraag ze ook of ze deze rol voor je willen spelen.
  • Zoek verschillende mensen om je te helpen met verschillende taken. Bijvoorbeeld iemand die je helpt met je financiën en iemand anders die je helpt met schoonmaken. Vraag ze ook of ze deze rol voor je willen spelen.
  • Schroom ook niet om professionele hulp te zoeken. Een coach of therapeut is vaak erg handig als je last van ADD hebt.

Let er op dat niet iedereen geschikt is voor de taak van ondersteuner. Sommige mensen kunnen te dwingend zijn in hun rol of begrijpen niet zo goed wat er allemaal bij ADD komt kijken. Schroom er in dat geval niet voor om ook weer te stoppen met de samenwerking.

Strategieën

Werken met je ADD, niet tegen je ADD

Structureel werken is niet goed haalbaar voor iemand met ADD. Als je ADD hebt, ben je eenmaal snel afgeleid. Opruimstrategieën die zich daar op richten, zijn dan ook gedoemd om te mislukken. Het is dan ook veel handiger om strategieën te volgen die gebruik maken van de voordelen van je ADD. Denk daarbij bijvoorbeeld aan:

  • Maak een spelletje van het opruimen. Doe een muziekje aan en maak een dansje of betrek anderen erbij zodat je wat te bespreken hebt. Of maak wat schoon tijdens een telefoongesprek.
  • Doe taken op het moment dat je er zin in hebt.
  • Breek je taken op in kleine onderdelen
  • Denk als een sprinter, niet als een marathonrenner. Het hele huis ineens opruimen is waarschijnlijk teveel gevraagd. Maar als je elke dag wat doet, kom je ook een heel eind.

Dit zijn tactieken die werken voor alle soorten taken die je in je leven tegenkomt. Of het nu opruimen, je rekeningen betalen of schoonmaken is.

Bij mensen met ADD zien we vaak een alles of niets houding. Of ze maken niets schoon, of ze alfabetiseren de boekenkast terwijl ze daarbij tegelijkertijd rekening houden met de kleur. Het is belangrijk om een gulden middenweg te vinden waarin je de grote lijnen in het oog houdt. Tips daarvoor zijn:

  • Doe een ding en maak dat af. Probeer niet alles tegelijkertijd te doen. Als je het namelijk niet allemaal afkrijgt, heb je weer een aantal bergen om tegenaan te kijken.
  • Voor mensen met ADD is het vaak moeilijk om de tijd in te schatten. Het is dus handig om standaard bijvoorbeeld dubbele tijd te plannen voor elke taak. Geloof me nu maar, daar zal je geen spijt van krijgen.
  • Doe ook eens wat dingen niet. Je enthousiasme is waarschijnlijk veel groter dan je daadwerkelijke kracht om dingen voor elkaar te krijgen. Daarom heb je vaak stapels onafgemaakte taken liggen. Door af en toe ook te besluiten om dingen niet te doen, valt er op een gemakkelijke manier veel stress van je schouders.


Leef simpel!

Een nieuwe taak is gemakkelijk aangegaan, maar moeilijk om weer te stoppen. Zorg er daarom voor dat je je leven een beetje simpel houdt. Dan helpt je om het overzicht te bewaren en zorgt er voor dat je niet teveel op je ADD aangesproken wordt. Kies bijvoorbeeld sporten die je kunt doen wanneer jij er zin in hebt en waarvoor je niet op een bepaalde tijd aanwezig hoeft te zijn. Een simpel leven zorgt voor een leeg hoofd en dat is voor ADD’ers prettig werken

Zoek je begeleiding bij de omgang met je ADD? Overweeg dan eens een training of coachingstraject gegeven door (ervarings)deskundige Margo Matse. Hieronder lees je wat over de mogelijkheden.

ADD Training

345,-

-
  • Twee daagse training
  • Ervaren trainer
  • Praktische opdrachten
  • Begeleiding via de mail
  • Mogelijk aan te vullen met coaching
Lees meer...

ADD -coaching

120,-

per gesprek
  • Wanneer het jou uitkomt
  • Ervaren coaches
  • Positieve insteek
  • Specifiek voor ADD
  • Combinatie met training mogelijk
Lees meer...
Robert Haringsma

About Robert Haringsma

Robert Haringsma is psycholoog en onderzoeker. Hij schrijft over onderwerpen als stress, zelfvertrouwen, depressie en angst.

29 Comments

  • Hollemans schreef:

    Sinds vandaag heb ik (vrouw 35jr) bij een psychiater de diagnose add gekregen. Wat een openbaring!!! Zowat alle kenmerken/symptomen die bij add horen heb ik. Ook ik heb mijzelf altijd anders gevoeld dan anderen, daarbij de concentratieproblemen, chaotisch zijn. Aan alles tegelijk beginnen niets afmaken, dwangmatig denken, maar ook filosofisch, dagdromen, creatief zijn (bv portretschilderen) dus wel een hyper concentratie hebben als het mijn interesseert maar daarbij blind zijn naar alles wat om mij heen gebeurt, perfectionistisch, snel verveeld zijn, mijzelf goed voelen wanneer ik een paar wijntjes op heb. emotioneel betrokken zijn met anderen. slecht kunnen luisteren naar anderen. grote ruimtes met veel mensen ontwijken. snel overprikkeld zijn en dat moeten verwerken etc etc. En ja, bij ons is het erfelijk, mijn vader van 68 en mijn dochter van 4,5 hebben het naar alle waarschijnlijkheid ook. Nu de uitdaging voor ons om er mee om te gaan.

    • Miriam Vrielink schreef:

      Dit had mijn verhaal kunnen zijn. Exact dát. Ik heb mij altijd anders gedoeld, maar kon mijn vinger er niet op leggen wat het was. Nu maar eens bedenken wat ik ermee kan doen.

    • Andrea schreef:

      Toch fijn om te weten dat ik absoluut niet de enigste ben.. mooi omschreven trouwens ook want dat lukt mij nog steeds niet!

  • Joseé schreef:

    Ik heb ook ADD. Wat een ontzettend goed artikel.
    Heb er veel aan gehad!

    • Karolien T schreef:

      Inderdaad. Heel blij met dit artikel. Nuttige tips, gericht op oplossingen en niet zomaar op wat niet overeenstemt met de norm. Respect voor wat we nodig hebben en lastig vinden.
      Respect, dat is het. Een respectvol artikel. Bedankt!

  • Elena schreef:

    Ik ben in april 2018 gediadnostiseerd met ADHD. Ik ben 56. Aan de ene kant een opluchting, aan de andere kant was ik bang gelabeld te woerden door mijn omgeving, vooral op mijn werk. Aan het begin, Ik durfde het niet te zeggen, nu weten mijn collega’s wat er aan de hand is, ze tonen begrip. Ze begrijpen nu waarom ik moeilijk kon ommgaan met cijfers, organiseren, roosters. Ik dacht dat ik stom was. Ik heb daaroor een slecht zelfbeeld. Ik ben bezig om mijn zelfbeeld te verbeteren met CGT, meditatie, zelf help boeken over positief denken te lezen. Ik ben gestopt met concerta, ik heb het 5 maanden geslikt, had niet echt het gevoel dat mijn concentratie beter werd. Wel was ik minder impulsief, iets rustiger, ik merkte dat ik minder snel boos werd, wat zijn jullie ervaringen met a)medicatie, b) CGT, c) stoppen met medicatie? Na een maand stoppen mett de medicatie begin ik ontrustig te voelen een heb ik iets meer chaos in mijn hoofd maar valt tot nu toe nog mee. Graag lees ik jullie ervaringen!

    • Robert Haringsma schreef:

      Dag Elena,

      Bedankt voor je bericht. Vooral met meditatie hebben we goede ervaringen. Ik ben er van overtuigd dat je de geest kunt trainen om zich beter te concentreren.

      Verder horen we van clienten dat het de moeite waard is om te experimenteren met verschillende soorten medicatie. Soms doet het ene medicijn weinig terwijl het andere juist een sterk effect heeft. Het kan de moeite waard zijn om een aantal te proberen. Vaak weet je binnen een maand al wat het ongeveeer doet voor je.

      Succes!

      groeten,

      Robert

  • Anoniem schreef:

    Ik ben een vrouw van 30 die net de diagnose heeft gekregen. Wel even heftig maar werd zo onzeker van altijd die kortsluiting in mijn hoofd en die alles of niets houding is heel herkenbaar. … Wou dat ik dit eerder had geweten zoveel problemen in mijn jeugd gehad boze leraren en ouders omdat ik niet “normaal” ben. Nooit toe kunnen zetten aan een studie waardoor ik nu onder mijn niveau werk wat ook weer de nodige frustraties oplevert.

  • JvH schreef:

    Ik ben 46 jaar oud (man) en onlangs ook een diagnose gekregen van ADD. Alle omschreven ‘symptomen’ heb ik ook, sommige niet zo sterk aanwezig als andere. Voornamelijk de emotionele uitspattingen en medeleven van anderen, slechte concentratie, niets kunnen afmaken, creatief (fotografie). Ook schuur ik enorm tegen een burn-out aan, iets wat blijkbaar ook vaker voorkomt bij ADD’ers.

    Misschien kan Robert Haringsma me op onderstaande antwoord op geven:
    Ik ben een liefhebber van extreme muziek, denk metal en dan in de meest experimentele en psychedelische hoek.
    In hoeverre is het beluisteren van deze muziek aan te raden voor mensen met ADD? Is het nadelig of….

    • Robert Haringsma schreef:

      Dag JvH,

      Lijkt me op zich geen probleem die muziek. Alleen als je zelf merkt dat je er opgefokt van raakt, kun je beter even wat anders luisteren.

      Succes!

      • JvH schreef:

        Dank je wel Robert voor je reactie.

        Ik merk er zelf niet zo veel van, maar kon me voorstellen dat bijvoorbeeld dissonante muziek niet goed is voor de balans in je hoofd.

        Ook had ik gelezen over Binaural Beats, maar hoor daar ook erg tegenstrijdige verhalen over.
        Wat vind jij daarvan?

        • Robert Haringsma schreef:

          Er is nog niet zoveel onderzoek naar Binaural Beats, dus dan kan ik er ook weinig van zeggen. Ik zou het gewoon eens proberen denk ik en kijken wat het doet.

    • Mark schreef:

      Hoi JvH,

      Zelf heb ik vorig jaar op 32 jarige leeftijd de diagnose ADD gekregen.
      Ben nu in herstel van een depressie en heb verschillende therapieën gevolgd.
      Waaronder ook groepstherapie en iets wat we daar allemaal wel gemeen hadden was idd het stukje burn-out en stemmingsklachten.

      Wat betreft je vraag over de muziek; ik ben zelf ook een liefhebber van metal, hoe harder hoe beter.
      Uit eigen ervaring vind ik de prikkels die ik uit muziek haal juist positief.
      Als ik ergens kwaad om ben of juist emotioneel heb ik erg veel steun aan de muziek.
      Ook kan het me juist energie geven om dingen op te pakken (huishouden, in de tuin werken etc).
      Dus zolang je er geen negatieve ervaringen aan over houd of het je belemmerd zou ik me geen zorgen maken!

      • Maurice schreef:

        Hallo Mark en JHV

        Maurice hier, 47 jaar en afgelopen jaar de ADD diagnose gekregen na een turbulent leven met burn-out en afgelopen jaar een hart aanval…probeer ik ook mijn weg te vinden en ook ik merk dat de muziek voor mij erg belangrijk is, een soort van meditatie…ik ben vooral van de contemporary (moderne) jazz…als ik rotklussen moet doen zoals op werk de administratieve taken dan zet ik de muziek ook op. Ik kan echt niet zonder….mijn zoon van 17 heeft waarschijnlijk ADHD en op school met zijn schoolwerk vaak ook koptelefoon op. Op school weten ze dat inmiddels ook en houden er rekening mee

    • Karolien T schreef:

      Ik heb zelf ook ADD en metal was een openbaring voor me. Ik luister daarnaast ook naar jazz – ook soms heel ‘chaotisch’ volgens sommigen, bvb experimentele jazz – en klassiek. Muziek vult mijn stemming aan, kanaliseert mijn hoofd, brengt rust. Gewone radio, dagelijkse pop, maakt me dan weer heel zenuwachtig. Het lijkt wel of eenvoudige, voor de hand liggende muziek gewoon te eenvoudig is. Het frustreert me enorm. Dat doet metal nagenoeg nooit.
      Muziek heeft bijna evenveel effect als wanneer ik beeldend aan het werk ga, iets maak dus. Van een kamer vol verf, klei, texturen en honderden materialen die door anderen rommel worden genoemd, word ik ook volledig rustig. Alsof het me kanaliseert. En liefst ga ik ook hier groot en stevig aan het werk. Grote constructies lassen bevoordeeld. Zalig. Zeker met metal in de achtergrond, en dat mag, afhankelijk van de moment, zeer ‘extreem’ zijn. Pure ontspanning.
      Nog een tip van wat voor mij werkt om een gesprek veel beter te volgen of bvb een vergadering: ik vouw kleine bootjes terwijl ik luister. Ik kan ze blindelings maken, mijn vingers zijn bezig en mijn hoofd eveneens op een onbelangrijk zijspoor, waardoor ik de rest van mijn aandacht veel gemakkelijker op het belangrijke of saaie kan richten. Voor mij is het dus bootjes vouwen, maar een eenvoudige repetitieve activiteit lijkt te helpen.

  • Jolande schreef:

    Ik dacht altijd dat ik hoog sensitief was. Mijn dochter (ADHD) studeert criminologie en wist mij te vertellen dat alleen hoog sensitief niet bestond. daar moest een andere diagnose bij horen.
    “Je hebt gewoon ADD mam.’zei ze.
    Toen heb ik een boekje “verdwalen in een hoofd vol prikkels”gekocht en daar viel alles op zijn plek.
    Constant druk in het hoofd. drie keer een rondje lopen in de keuken om eindelijk een bakje koffie te krijgen.
    Pas gaan schoonmaken als je echt een laag stof ziet liggen.

    In juni heb ik een afspraak met iemand en ik hoop dat ik medicijnen kan krijgen die mij rustiger maken in mijn hoofd en vooral netter dingen laat afwerken. Ik heb nl een trimsalon en ik zie nog wel eens een klit of plukje haar over het hoofd omdat ik niet gestructureerd werk. Als mensen daarover klagen kan ik daar nachten van wakker liggen.

  • Anoniem schreef:

    Ik herken me ook helemaal in bovenstaand verhaal (ben een vrouw van 40), behalve w.b. het luisteren. Wat ik zelf erg moeilijk vind is dat ik onder mijn niveau functioneer. Omdat ik een wat tragere informatieverwerking heb en het lastig vind om mezelf duidelijk te verwoorden, kom ik altijd zoveel dommer over. Erg frustrerend! Van binnen voel ik me echt een ander mens. Ik snap veel, pik ook veel op (ben gevoelig) en kan goed verbanden leggen, maar ik onthoud totaal geen feiten. Als ik ga praten wordt het een vaag verhaal en word ik raar aangekeken.
    Daarnaast heb ik veel moeite als moeder. Mijn man heeft de diagnose ASS en we zijn beiden erg gevoelig (op eigen manier). Je kan wel raden hoe onze kinderen zijn… heel gevoelig en met flinke trekken van ASS en ADD. Ze hebben dus duidelijkheid en structuur nodig en zijn errug traag. (slecht bereikbaar). Oudste hebben we laten testen, kwam niks bijzonders uit (afgezien van hoog IQ, maar dat is op zichzelf geen probleem). Voel me heel vaak niet begrepen. We komen alle vier ‘normaal’ over, maar het is elke dag een worsteling om de dag enigszins positief door te komen. Wil ook op zoek naar een forum voor ouders van gezinnen met ADD/ASS kinderen. Lijkt me fijn om wat herkenning te vinden. Dus tips welkom. 🙂

    • Anoniem schreef:

      Het eerste gedeelte is erg herkenbaar (heb niet de diagnose add maar vermoed het soms). Ik kom denk ik dommer over dan ik ben omdat ik me vaag verwoord in snelle situaties en dingen vooral in de grote lijn onthoud. Mijn vriend en ik noemen mij voor de grap een abstracte denker :). We vullen elkaar goed aan. Fijn om deze herkenning te horen.

    • Fien schreef:

      Ik herken me hier ook enorm in. Inderdaad een trage informatieverwerking waardoor het leven heel wat lastiger is. Bij mij is er geen diagnose gesteld geweest, maar ben ik wel van plan om te doen want ik weet 100% zeker dat ik add heb. Ik ben ook wat vergeetachtig en kan gesprekken niet zo geconcentreerd volgen. Als ik praat dan kan ik het verhaal inderdaad niet zo goed opbouwen doordat ik feiten niet goed kan onthouden en dus het inderdaad een vaag verhaal wordt. Is niet fijn om te zien hoe andere daardoor je raar aankijken of je dommer overkomt. Ik ben nu 25 jaar en heb echter wel al een paar van de tips zelf gevonden. Soms lijkt het zoveel om te onthouden en elke dag aan te denken dat in soms het overzicht verlies. Nu eet ik gezonder en dan merk ik inderdaad dat met ook genoeg beweging ik me beter voel. Studeren aan de hogeschool ging helemaal niet goed, op het werk laat ik me iets minder afleiden. Structuur is enorm belangrijk bij me maar op eigen houtje alles zelf doen is moeilijk. Het is met vallen en opstaan maar met kleine stapjes geraken we ver. Ik ben best trots op wat ik totnutoe verwezelijkt heb. Het leven gaat niet altijd van een leien dakje en al zeker niet met add. Er veel over lezen en een bepaald systeem vinden voor jezelf helpt enorm, ondervind ik. Ik wens iedereen enorm veel succes met elk z’n eigen proces. We hebben misschien add maar ons leven hoeft daarom niet minder mooi te zijn!

    • Karolien schreef:

      ‘Afgezien van hoog IQ, maar dat is op zichzelf geen probleem’ zeg je over één van je kinderen. Daar pas je best mee op. Een hoog IQ kan weldegelijk een probleem zijn, zeker met trekken van ADD of ASS. Ik heb zelf ADD en ben hoogbegaafd en ik heb me vaak enorm dom gevoeld. Nog steeds regelmatig eigenlijk, wat ik ondertussen ook weer kan rationaliseren. Heb zelfs mijn IQ laten testen toen ik aan de universiteit dacht dat ik er gewoon te dom voor was. ADD en een hoog IQ is een zeer frustrerende combinatie.
      Leren omgaan met een hoog IQ is even moeilijk en vraagt soms evenveel begeleiding als leren omgaan met ADD.

  • Anoniem schreef:

    Na meerdere keren uit gevallen te zijn op het werk met burn out/depressie klachten heb ik gekozen om te laten onderzoeken of er meer aan de hand zou kunnen zijn, dit omdat beide ouders een vorm van autisme hebben (ppd-nos en Asperger). Na vele gesprekken en vragenlijsten heb ik gister te horen gekregen dat o.a. de diagnose ADD is vastgesteld. Dit is een enorme opluchting aangezien ik op het werk nog steeds moet blijven re-integreren wat voor mijn gevoel eigenlijk te veel gevraagd is van mijn lichaam, ik doe het wel maar het resultaat?.. iedere zoveel weken val ik keihard terug. Zonder enig begrip van werkgever en Bedrijfsarts want zonder diagnose doen ze niks behalve pushen. Nu kan ik het zelf eindelijk een plek geven, ermee leren omgaan en hopelijk een gepaste oplossing vinden met werk, want fulltime werken en voor mijn huis zorgen + daarnaast gewoon een leven hebben was allemaal veel te veel. Ik herken me zo in alles wat ik hier terug lees. Ik ben bijna 29 en veel mensen begrijpen het niet want, zoiets hadden ze dan toch wel veel eerder gemerkt… en weten ze toch al op jonge leeftijd.
    Ik ben blij om te lezen dat er veel meer mensen zijn die het meemaken en begrijpen. Bedankt!

    • Bas schreef:

      Ik heb het vandaag te horen gekregen. Niet officieel maar de psycholoog en de gene die mij “ontspannings oefeningen probeert te leren” dachten beide het zelfde en hebben het mij daarom verteld. En ik ben 28 en zit ook 7 maanden thuis met een burnout. Ik zit nu op internet te lezen en alles klopt wel met mijn ervaringen. Nu maar is gaan kijken wat de volgende stap is…..

    • Bas schreef:

      Ik ben 28 en weet het zinds gisteren. Ik zit nu 7 maanden thuis met een burnout en tot nu toe zijn er geen behandelingen die aanslaan. Hoe wie of wat weet ik ook nog niet. Maar ik kan je zeggen dat je niet de enige bent. Mij traject moet ik nog starten. Maandag informatie inwinnen bij de huis arts. Ik zie het allemaal wel. Snap alleen niet hoe het 27 jaar goed gaat en dan ineens niet meer…. Vind wel ergens een geruststelling dat ik ook niet de enige ben. Ik vind dit een mooi artiekel, ik lees dit als leek en het is best verhelderende. Ik hou jullie op de hoogte

    • IBM schreef:

      “Ik ben bijna 29 en veel mensen begrijpen het niet want, zoiets hadden ze dan toch wel veel eerder gemerkt… en weten ze toch al op jonge leeftijd.” Dat is juist het punt met ADD, het zit in je hoofd..doordat je niet hyperactief bent, valt het minder snel op. Ik heb ook ADD, maar weinig mensen om me heen weten het, bang voor een label, maar daardoor sta ik er ook wel erg alleen voor. Kanp van mensen die er open over kunnen zijn. Fijn om hier de ervaringsverhalen te lezen.
      Het leven is een puzzel..ik ben nu 37 en nog aldoor aan het uitvogelen hoe ik in elkaar zit en daar een duidelijk beeld van maken. Want over een paar weken ben ik dat weer vergeten en moet ik het wiel weer opnieuw uitvinden. 😉
      ADD heeft zeker z’n leuke dingen maar is bij tijden ook wel erg pittig. Sterkte allemaal! Fijn dat er tegenwoordig zoveel hulp is. 🙂

  • Mark schreef:

    Alsof ik dit zelf heb geschreven

  • unanime schreef:

    Ik weet nu sinds 15 mei dat ik waarschijnlijk ADD heb volgens de psycholoog is het goed te behandelen met medicijnen .nu ben ik geen pillenslikker maar wil graag van mijn burn-out af waar ik al anderhalf jaar mee rond loop .ik zit nu in een 2strijd en jullie weten dat ADDers verschrikkelijk kunnen twijfelen.( dit is een van mijn symptomen) 5 juni heb ik een afspraak met een psychiater dus heb ik nog even de tijd om over na te denken .

  • Anoniem schreef:

    Dank voor de uitleg.
    Bij mij heeft in het leven vooral angst (dwangmatigheid, onzekerheid, perfectionisme) op de voorgrond gestaan.
    Toch vraag ik me regelmatig af of ik add zou hebben, vanwege dromerigheid, constante gedachtestroom, anders voelen, hoofd en bijzaken moeilijk kunnen onderscheiden (wordt snel een ‘brij’ die ik dan niet meer overzie), me actief inspannen om aandacht naar buiten te sturen in gesprekken, snel schrikken van geluiden, enorm geïnspireerd kunnen raken, niet zo doortastend zijn, vooral niet in ad hoc situaties en eindeloos genuanceerd zijn (of juist snel iets onduidelijks zeggen).

    Maar… toch heb ik mijn leven altijd aardig op orde gehad wat betreft sociale contacten, school, werk in de zin van geen doublures, als kind al opruimerig, veel vriendschappen op lange termijn gehouden, huishouden op orde. Dit kost me wel moeite en ik heb het enorm nodig de boel te controleren omdat ik dan rust heb (itt mijn hoofd).

    Sorry voor het lange verhaal, maar.. Is dit herkenbaar? Of moet je met add per se ‘de boel niet op orde hebben’? Ik ben benieuwd.

    Dank voor het lezen!

    • Robert Haringsma schreef:

      Daar is moeilijk een eenduidige antwoord op te geven. Het is de moeite waard om je eens te laten checken als je vermoed dat dit kan spelen.

    • Anoniem schreef:

      Beste Anoniem van 23 mei. Ik lees deze site ook voor het eerst, op zoek naar verklaringen voor het vastlopen. Ik herken jouw verhaal volkomen. Ik ben ook georganiseerd, maar dat kost mij wel veel tijd en moeite. Ik kan het ook alleen zijn op een paar punten dus met een bepaalde focus en geestdrift, en kan dus daarin dan ook in korte tijd heel productief zijn. Nu zit ik weer helemaal klem. Er zijn op mijn werk zó veel zaken die om overzicht en actie vragen (het moet snel en doortastend) dat de brij van alllemaal details in mijn hoofd overloopt. En dan die hang naar perfectionisme die mijn constante onzekerheid onder controle moet houden…. het is niet meer te doen. Aan partners en kinderen wilde ik in mijn leven niet eens beginnen, dan zou ik helemaal verlammen. Lange vriendschappen heb ik ook. Maar mijn vrienden weten hoe ik ben en vergeven mij mijn vergeetachtigheid, zij weten toch wel dat ik van hen hou :-). Hoe ik mij staande moet houden op mijn werk is een ander verhaal…
      Ik start binnenkort maar bij de huisarts, en dan verder een traject in denk ik. Veel succes iedereen met ieder zijn eigen tocht, het zal vast inzicht en dan ook wat verlichting geven.

Leave a Reply